دیوار تابستونه

آخرین پاییز آمدزمان بی تو ایستاده ؛ نبود تو را انتظار می کشدچه انتظار کشنده ای ؛ نیش عقرب دارد و زبان ماراین روزها پاییز هم، قصد جانم را کرده استپنج فارسی زبان نفهم، هم دچار وارگونی شدهدر هیاهوی شهر و در میان بوق و کرنای روزگار ، دنبال تو میگرددعجب حس غریبی است؛ گفته بودم تو را بگیرد ، اندازه تنم کندچه شد، سه پاییز و سه دوری می گذرد؛ تو هنوز اندازه تنم نشده ایمن هم شده ام دور گرد ....چه طاقت فرساست هر روز ببینمت ، از هوای ات نفس بکشم و نداشته باشم ات...نفس هایم دچار فرسایش شده اند ، دیگر به مانند غزال گریز پا ، پای گریز ندارم... به خزان نشسته این غزال دوره گرد عجوزه ، مرثیه هر روز و شبش شده نداشتن تو ...پاییز ؛ دیگر رهگذر عاشق نیستم ، چوبی خشک و بی نفسم زیر پای روزگار نامردراستی پاییز دیگر ...

آرام ،در گوشی گفت، سلام تاریک تاریک بود ، نوری سوسو نمی زد زمرمه ای آشنا آرام در گوشی گفت :سلام ! و من، برحسب عادت قدیمی ،گفتم سلام صدای پایش ،بوی عطرش آشنا بود من ، مانده بودم مات و مبهوت، به تارهای نتنیده محبت امان از این دست پارچگی ، امان از دل دل کردن ،دلتنگی ... دوباره در گوشی گفت: سلام روزهای کاهگی ات می گذرد.... خزان نشستن تو هم زیباست زیبا خم شدی و خم به ابرو نیاوردی خلاصه حرفش شور بود .... تاره به قول معروف دوزاریم جا افتاد تازه فهمیدم چه بود آن صدایی نطلبیده چه بود آن نفس نرسیده دلهره داشتم ،خوشحال بودم عصبی و دل نگران بگذریم ترس بود .............. غم بود ............. هر چه بود..... دوباره صدایش را جان داد وگفت: هیس، هیس ، نترس آرام باش ، ن...

چشمانم ،فانوس غم را می شناسی چشمانم ،فانوس غم را می شناسی ببین و گوش کن !همان فانوسی که پیرزن در پستوی خانه دم دمای غروب تنهایی می افروزدپیرزن در سکوت ، فتیله ای چشمش را دور از تکیه گاه خانه آرام آرام بالا می کشیدآخر تازه یاد گرفته بود که چگونه برتارک غم اشک بریزدفانوس غم ،غم را می شناسد چه زن باشد چه مرد فانوس غم،همانی که گاهی پیرمرد از سر دلتنگی ، یا نه از سر سوز دل ،آهسته و آرامبرای سرزدن گاوها به طویله می برد می برد تا آنها هم بدانند مهربانی می تواند به اندازه روشنایی فانوس در تاریکی شب باشدپیرمرد در طویله گهگاهی یاد گرفته بود یاد گرفته بود چگونه نفت در کوره غم بریزدپیرمرد مرد بود ، و مرد را به ناچار ...............دلش می سوزد سوختش را می بیندیقین درونش را باور کرده استدیگر شب نف...

چشمانم ،فانوس غم را می شناسی چشمانم ،فانوس غم را می شناسی ببین و گوش کن !همان فانوسی که پیرزن در پستوی خانهدم دمای غروب تنهایی می افروزدپیرزن در سکوت ، فتیله ای چشمش را دور از تکیه گاه خانه آرام آرام بالا می کشیدآخر تازه یاد گرفته بود که چگونه برتارک غم اشک بریزدفانوس غم ،غم را می شن...

یک زنبیل یاقوت سرخ یاقوت های سرخ را دیدی ؟ دیدی چگونه عشق را در کنار هم معنا می کنند ؟ جدایی .... تنهایی... برایشان رمز خوانی ندارد سرخی اش حرف از دانه های عشق دارد و در این فصل نار های آتشین می گویم می خواهی باور کنی یا نکنی مهم نیست ،فرقی ندارد چه می گویم دارد اما ............. بگذریم تب و تاب عجیبی است مهم طراوت من از دوست داشتن توست مثل آن زن روستایی که زنبلیش را از صد دانه یاقوت پر می کند وقالی قلبش را ........... با پوست کندن، عشقش روناسی می کند سی شب می بافد تا دوباره نفس نارش گرم شود تو را به گرمای رنگ گل انار دوس...

دلتنگ روزهای هستم روزهای که توبودی ومن تنهایی راحس نمی کردم کاش توآنی بودی که درفکرم بودی کاش توبودی … تنهایی یعنی غصه ها رایکی یکی به دوش بکشی تنهایی ،بشکنی وبغل دستیت بگه خوش به حالشش خوش به حالش یکی هست که به خاطرش نفس می کشه غافل از اینکه در این تنهایی از اکسیژن خبری نیست تنهایم، اشک هم برایم گریه می کند. دیوارتابستونه ...

سلام آقا،سلام مولا،سلام ،سلام پایان همه چشم انتظاریم امسال هم رفت مثل پارسال و هشت پارسال دیگر،آقا پیر شدم از این همه انتطار خسته شدم گفتم حتما فردا درست میشه . درست میشه آقا ، نه تو رو به جون من نه به جان جواد عزیزت شنیدیم میگن به جوادت قسم بدم اما دلم رضا نمیشه .... آقا این دوست داشتن به حق جوادت حرمت داره.... آقا چشمانم خیس خیس شده ،بغض دلم واشده.... هوامو داری آقا جون، چشم انتظارم مثل هر روز ، مثل هر غروب روی پله رو به حرمت.... میشه حاجت روام کنی.... دیوارتابستونه...